Steve Peat - niezłomna legenda
Liczba ocen: 1
9.2

Kolarz legenda, jedno z czołowych nazwisk kolarstwa górskiego. Od 23 lat w zawodowym peletonie. Mistrz świata (2009), dwukrotny mistrz Europy (2000, 2004) i trzykrotny zdobywca Kryształowej Kuli w Pucharze Świata w downhillu. Dziewięć razy zdobył również mistrzostwo Wielkiej Brytanii. Zwyciężył w 17 edycjach Pucharu Świata, 52 razy stawał na podium PŚ. Ma 191 cm wzrostu, waży prawie 90 kg. Przed Wami Steve Peat.

Steve Peat z braćmi i ojcem, zdjęcie robione przez mamę. Fot. wontbackdownfilm.com

Steve Peat z braćmi i ojcem, zdjęcie robione przez mamę. Fot. wontbackdownfilm.com

Na świat przyszedł w angielskim Sheffield w 1974 roku jako najmłodszy z trójki braci, których ojciec ścigał się w motocyklowym trialu. Steve wsiadł po raz pierwszy na rower jako trzylatek, dostawszy dwa kółka „w spadku” po starszych braciach, którzy zdążyli z nich w sam raz wyrosnąć. W dzieciństwie ganiali więc we trójkę po ulicach Sheffield na BMX-ach. Pierwsze lata na rowerze Steve wspomina tak:

Budowaliśmy skocznie i wysyłali mnie pierwszego na ich objeżdżanie. Z tego powodu miałem wówczas ksywkę „Dzieciak Kamikaze”.

Zanim został profesjonalnym kolarzem, podjął pracę jako hydraulik. Jako szesnastolatek zaczął startować w barwach lokalnego klubu. Profesjonalną jazdę zaczął we wczesnych latach 90 w brytyjskim teamie Saracen, skąd wkrótce przeniósł się do drużyny MBUK – Nike (Mountain Biking UK).

Tytanowa Kona Hei Hei z 1993. Fot. Steve Behr.

Tytanowa Kona Hei Hei z 1993. Fot. Steve Behr.

Startował w cross country i downhillu, swoimi umiejętnościami zjazdowymi szybko zwrócił na siebie uwagę brytyjskiego oddziału firmy Kona Bicycles, która wyposażyła go w tytanowego hardtaila. Imponująca również dzisiaj Kona Hei Hei wyposażona była w pierwszą w historii grupę Shimano XTR M900, amortyzator Marzocchi XC700 i dwa różne hamulce: mechaniczną tarczówkę od Hope i tylny cantilever. Opadająca górna rura tej pięknej ramy to pionierski pomysł projektantów marki, który szybko pojawił się u konkurencji (popularny dziś sloping).

W 1993 roku na bardzo podobnie wyposażonej Konie Explosif sięgnął po swój pierwszy tytuł narodowego mistrza DH:

W dalszych latach kariery po tytuł mistrza Wielkiej Brytanii sięgał jeszcze niejednokrotnie; aktualnie ma na koncie dziewięć tytułów.

Na rok 1997 podpisał kontrakt z teamem GT Bicycles, w barwach którego jeździł przez kolejnych pięć lat. W ich trakcie zaliczył najtrudniejszy sezon w karierze – 1999, kiedy złamał nogę w stawie skokowym i rękę. W tym samym roku wywalczył jednak też kolejny tytuł krajowego mistrza.

Sezon 2002 rozpoczął w Team Orange – grupie brytyjskiego producenta charakterystycznych ram z bocznie spłaszczonym wahaczem. Zmiana sponsora przyniosła mu dobrą passę: w tym samym roku sięgnął po pierwszą w karierze Kryształową Kulę, czyli zwycięstwo w serii zawodów Pucharu Świata. Sukces ten osiągnął jak dotąd trzykrotnie – ponownie po tytuł sięgał w 2004 i 2006 roku. Ostatnią z trzech Kryształowych Kul zdobył już w barwach nowego zespołu – Santa Cruz Syndicate, który reprezentuje obecnie już dziesiąty sezon.

Uwielbiam ściganie. Uwielbiam dźwięk dzwonka do startu, objeżdżanie trasy, szykowanie roweru pod każdą trasę, przekraczanie linii mety, doping kibiców, rozdawanie autografów, stanie na podium, picie szampana. Te rzeczy są nieodłączną częścią mojego życia.

Na trasie Pucharu Świata w Fort William w 2013. Fot. nsmb.com

Na trasie Pucharu Świata w Fort William w 2013. Fot. nsmb.com

Czytaj dalej »

1 2